Kunstencentrum De Loods | Veerle Roos

De geur van een ovenvers boeren-multi van bakkerij 'Het Hemels Brood': mijn routine van de maandagnamiddag. Stevige druppels roffelen op het dak van De Loods. Schrijfatelier: ik ben er. Ik zit nochtans vol weerstand: spanning in mijn lijf, kramp in mijn pols, hoofpijn op de horizon.

Foto Goedele Miseur

Het zachte geritsel van een verweerd penseel op doek en het getik van pen op papier brengen mij terug naar het hier en nu. Mijn hand trilt, maar ze schrijft. Ik blijf ze bewegen. Stoppen is bevriezen: verdwijnen in het niets. Aan deze houten tafel, getekend met verfvlekken en vergrijsd met het patina van de tijd, zaten kunstenaars. Schilders, beeldhouwers en schrijvers, die net als ik op zoek gingen naar krabbels, tekens, woorden en zin. In deze ruimte, aan tafel tegenover andere schrijvers, vind ik rust en inspiratie. Hier leer ik schrijven, schrappen en schaven aan mijn teksten.

Ik volg de pen en kijk waarheen de woorden mij brengen. Gedachten die anders op hol slaan, laten zich vangen en kneden naar mijn wens. De verfvlek op de tafel verandert in een vuurrode draak: één en al kop en poten en vleugels die strijden tegen de chaos. Ik sleep weerspannige woorden uit het moeras van mijn gedachten. Ze neerschrijven helpt om ze te zien voor wat ze zijn; ze worden ontmaskerd. Sommigen spuwen vuur of ontploffen in mijn gezicht, anderen plooien zich gewillig tot troost. Maar ze zijn van mij. Ik kies welke woorden ik schrijf, en wie ze vervolgens mag lezen. Blijven ze dichtgevouwen in mijn schriftje, of geef ik hen de vrijheid? Hier in de loods kan het. Dit zijn mijn woorden. Punt! Ik ben Veerle Roos. Ik ben op zoek naar evenwicht. Mijn woorden mogen er zijn, ik mag er zijn. Zwart, glitter, roze, en alles daar tussenin!

Veerle Roos

Heb je een tekst die je graag wil delen?

Stuur een bericht via christine@fragmentenvanherstel.be.