Pluisje | Tom Hellemans

Behendig haal ik het pluisje uit mijn navel

Voorzichtig houd ik het tussen duim en wijsvinger

En richt het naar het zonlicht

Met een half dichtgeknepen oog

Bestudeer ik dit nietig stukje stof

Ik laat een zucht en denk mijmerend terug

Aan de klucht van een verhaal

Waarmee mijn ouders me als kleuter waarschuwden:

Die knoop mag je nooit losmaken, want dan valt je kont eraf!

Dan blaas ik zo hard ik kan

Als was het een pluizenbol van een paardenbloem

Geplukt aan de rand van het oneindige spoorwegennet

Ik droom en wens, maar het pluisje werkt niet mee

Getart door de zwaartekracht stort het ter aarde

Als een appel niet ver van de boom

En verlost van allerhande illusies

Ga ik terug naar de orde van de dag

En wat een mens lijden mag

Tom Hellemans

Foto Goedele Miseur