Gedachtespinsels | Veerle Roos

Waar gaan mijn gedachten heen, waar nemen de verschillende draden mij mee naartoe? Zijn zij het die mij ergens heen voeren of ben ik het die hen ergens naartoe kan sturen? Misschien gedragen ze zich echt als spinsel, en kan ik ze wel een kant opsturen, maar worden ze vervolgens gekaapt door de wind en meegevoerd naar andere oorden.  

Foto Goedele Miseur

Waar ze ook terecht komen, de vraag is wat ik er vervolgens mee doe: laat ik me meeslepen, of verzet ik me ertegen? Hoe wijd wordt het net? Maakt het me vrij, of vangt het mij en raak ik erin verstrikt? De eeuwige vraag: heb of neem ik controle, of laat ik het los? Of geef ik het ruimte en begrenzing om zich in te bewegen? Tot daar en niet verder: de teugels in handen houden, met liefde en duidelijkheid. 

Maar gedachten wonen niet op een eiland: ze komen ergens vandaan, gaan ergens naartoe, en kunnen niet los gezien worden van de rest van mij. Er zijn ook nog emoties, instincten, intuïtie, en het woord dat ik probeerde te vermijden, maar dat toch weer komt binnengewaaid: trauma. Ik lijk er niet aan te kunnen ontsnappen: ongewild blijft mijn web weggeblazen worden door onzichtbare stromingen. Het blijft zoeken naar een evenwicht. De wind verdwijnt niet wanneer je hem negeert, en stopt ook niet wanneer je je er tegen verzet. Ergens daartussen zou ik willen blijven hangen. Misschien kan ik op zoek naar een rustig plekje. 

Soms is het ontzettend stormachtig en word ik tot middenin een oceaan geblazen, waar ik enkel kan vechten om niet onder te gaan. Andere keren is het niet helemaal windstil, maar wel stil genoeg om op adem te komen: een warme bries die mij zachtjes wiegt. Even vasthouden, rustig ademen, ogen sluiten, voelen dat het veilig is. Ooit zal het weer stormen, maar nu nog niet. 

Vandaag spin ik mijn woorden in een gedachtentuin die ik vul met bloemen en dromen. Ik ben er niet alleen. Tussen en met andere schrijvers bouw ik een plekje waar gedachten en schrijfsels veilig zijn, en waar broosheid en kracht zich met elkaar verweven tot een verhaal van hoop.

Veerle Roos

Heb je een tekst die je graag wil delen?

Stuur een bericht via christine@fragmentenvanherstel.be.