En route | Freia De Donder

onderweg naar een onbekende bestemming

de bagage: te zwaar

ik alleen die hem draag

ik alleen die hem niet meer kan dragen

ik help mezelf

neem nog een slok

en nog een

ik struikel

ik val

de rugzak tuimelt neer

alles uitgespreid op de grond

samenrapen?

geen beginnen aan

ik lig

ik huil

ik wil dood

ik ben dronken

alleen 

donker

een opname 

nog donkerder

uitzichtloos

alleen tussen mensen voelt nog meer alleen

Foto Goedele Miseur

tijd

tijd verstrijkt

ik kijk

aarzelend reik ik uit

socio’s, therapeuten, medepatiënten

heel broos allemaal

heel broos

tijd

tijd  verstrijkt

dagen worden weken worden maanden

ik laat me zien

ik word gezien

ik laat me dragen

ik word gedragen

het ontslag

zie ik?

draag ik?

zorg ik?

onzeker

stap voor stap

raap ik mijn spullen bijeen

ze voelen anders

het verbaast me

waar onderweg is dat gebeurd?

het verheugt me

ben ik sterker geworden? 

is mijn last lichter geworden? 

ben ik niet langer alleen in mijn dragen?

misschien wel alle drie 

onderweg naar een onbekende bestemming

de bagage hoort nu bij mij

hij hoort bij wie ik ben

hij maakt me kwetsbaar

hij maakt me sterk

hij maakt me mens

mens

Freia De Donder

Heb je een tekst die je graag wil delen?

Stuur een bericht via christine@fragmentenvanherstel.be.